Sa papel na to...

ok na rin kahit papaano...

dito sa papel na to nasusulat ko maski papaano kung anong tunay na nararamdaman ko...






ewan ko ba kung bakit gusto ko nang mamatay...

pag ibig?

ang babaw...

gusto ko mamatay...

bakit?

ulit?

gusto ko lang i restart ang buhay ko...

kung pwede lang mabura ang mga alaala tulad sa "Eternal sunshine of the spotless mind"

kahit papaano sana di ko nalang nararamdaman to...

buburahin ko yung mga bagay na gumuguho sa buhay ko...


Tatay ko

Pag aaral ko

si Rizza at si Camille...

pero mostly si Camille...

Ok na ako noon eh...

Dumating ka pa...

minahal pa kita...

tangina...

bumalik nanaman ako sa pagiging ganito ko...

bullshit...

hindi naman sa sinisisi ko ang mga nangyayari sa buhay ko...

na realize ko lang na yung mga taong sobrang makakapagpasaya at makakakumpleto ng buhay mo e sya ring mga tao na pag nawala... e parang na drain na rin sa lababo lahat ng pangarap, panaginip, plano, saya.... lahat sa buhay mo.